Զ. ՅԱՆԴԻՄԱՆՈՒԹԻՒՆՔ ԾԱԾԿՈՒԹԻՑ ԻՐԱՑ՝ ՈՐ ԶԱՆԵՐԵՒՈՅԹՍՆ ՅԵՐԵՒԵԼԻՍ ԱԾԷ
ԶԻ ո՛չ է Հայր ծնեալ ուստեք, այլ Որդի՝ ծնեալ ի Հօրէ, եւ ո՛չ արարեալ. եւ ո՛չ Հոգին Սուրբ ստացեալ՝ այլ բղխեալ: Մշտնջենաւորք միաբան իսկութեամբ՝ ընդ Հօր, եւ ի Հօրէ,
Որպէս բոց եւ ջերմութիւն՝ ի հուր.
Որպէս լոյս եւ տապ՝ յարեգակն.
Որպէս ջուր եւ բղխումն՝ յաղբիւրէ.
Որպէս Բան եւ Հոգի՝ ի մտաց:
Շարժեալ առ անձնաւորութիւնքն (յ)այլ միաբանութիւն՝ մի՛ է բնութեանն, եւ ո՛չ եկամուտ յառանձնաւորութիւնսն միշտ:
Այս առակք՝ ճշմարիտ Երրորդութեանն:
Իսկութիւն անսկիզբն, Կեանքն կեցուցիչ, ամենագիւտ Սէր եւ ամենակալ Զօրութիւն՝ Հայր եւ Որդի եւ Հոգի Սուրբ: Երեք անձինք՝ եւ մի՛ բնութիւն եւ կամք, Արարիչն եւ Բարերարն եւ Հաստիչն:
Աստուած էր եւ է. էր Անսկիզբն յիւրում փառսն՝ եւ մշտնջենաւոր անվախճան առ խնամս արարածոց:
Եւ ճշմարտութիւնն էր եւ է. էր յԻւրում անփոփոխմանն՝ եւ է հաստատութիւն արարածոց:
Անվրէպ ամենաշահ Գիտութիւնն էր. եւ է յԻւրում անբաւութեանն՝ եւ առ լուսաւորութիւն արարածոց:
Անհաս Իմաստութեանն իրաւունք էր. եւ է յԻւրում անճառելի նախախնամութեանն՝ յարարածս ամենայն:
Կենդանարար, ամենագիւտ, ամենաշահ խրատիւք՝ յանփոփոխ հաւատարմութեան յԻւրոյ Էութեանն էր. եւ է՝ յաւեժ փրկական խորհրդով յազգս մարդկան, առ մերձաւորութիւն հաղորդութեան՝ կենդանական սիրով:
Ամենակարող Զօրութիւնն էր յԻւրում գոյացութեանն. եւ է առ ի զօրացուցանել զանզօրս ի մարտս հոգեւոր պատերազմի՝ ընդդէմ աներեւոյթ թշնամւոյ:
Կենդանի երանութիւն սիրոյն Աստուծոյ՝ էր. եւ է բորբոքմամբ բարեաց՝ ի խնամել եւ ի պահել զարդարս, եւ ի զղջումն ածել զմեղաւորս:
Լուսաւոր(եալ) եւ փառաւոր(եալ) Սրբութիւն(ք)ն էր, եւ է ի պայծառացուցանել, ի փառաւորել, ի նորոգել զարարածս՝ բազմանշոյլ շնորհօք, եւ լուսաւոր աւազանաւն:
Գթութեանցն խնամքն էր. եւ է անպատում բարերարութեամբ՝ առ խնամածութիւն արարածոց երեւելի եւ աներեւոյթ, զի հասցեն ի նաւահանգիստն բարեաց՝ աւետեացն խոստացելոց, երկնաւոր կոչմանն՝ որ լին է կենդանի երանութեամբ ի կեանս:
Ողորմութեան շնորհքն էր. եւ է իւր անպատում բարութեամբք եւ ամենառատ պարքեւօք՝ ի տալ եւ ի ցուցանել զարդիւնս մարդասիրութեանն, եւ զկոչումն ընծայութեան՝ յորդէգրութեանն շնորհս:
Երկայնամիտ եւ Ներող էր. եւ է քաղցրութեամբ եւ բարերար կամօք՝ անյիշաչար երեւեալ. եւ ո՛չ զամենեսեան աստէն պատժէ, զի դարձեալ ի մեղաց՝ կեցցե՛ն:
Ամենասուրբ Երրորդութեանն բարերարութիւնքն դարմանօք իւրովք էր եւ առ արարածս Իւր,
Եւ է յանպակաս լիութեան, որ ո՛չ պակասի, ո՛չ կշռի, եւ ո՛չ պարփակի երեւելեօք եւ աներեւութիւք՝ առ ողոքանս եւ խոշտանկանս, ըստ հնարագէտ մատակարարութեանն:
Զի զշահաւորն եւ զօգտակարն ստասցին արարածք Իւր, եւ զեկամուտսն ի բանաւորս եւ ի մտաւորս՝ ածցէ ի լաւագոյնսն ամենիմաստ էութեանն Իւրոյ, եւ ի ժառանգութիւն կենացն՝ քաջաւէտ առաքինութեամբք, պսակեալ յարքայութեանն երկնից:
Այսպիսի յուսով հաւանել եւ հնազանդել՝ որոց աշակերտեալք եղեն Աստուածային վարդապետութեանն, որ բարին է եւ հաճոյն, եւ կատարեալն՝ զի մշտնջենաւոր եւ անեղծ կենացն հասցէ, որ Է-ն, եւ Է եւ Կայ յանբաւութեանն Իւրոյ՝ եւ բարւոք բարերարութեամբն Իւրով խնամէ զարարածս ամենայն:
Որ Աննուազն է, եւ Անբաւ, եւ Անսահման: Որ ի վեր է քան զարարածս ամենայն՝ անքննին մեծութեամբ եւ փառօք: Որ կենաց եւ փառաց եւ լուսոյ է տուող՝ ամենաշահ կենարար երանութեամբն: Ինքն յԻնքենէ բաւական է առ ամենեսեան՝ որ արդարացուցանէ եւ լուսաւորէ եւ փառաւոր առնէ:
Որ է Հայր միածնի Որդւոյ՝ եւ բխումն Հոգւոյն Սրբոյ: Եւ Իւր բարերար կամօքն, եւ ամենաշահ սիրովն, եւ ամենագիւտ հանճարով՝ ժառանգաւորս առնէ զմարդիկ անմարմնոցն դասուց, եւ արքայութեան երկնից՝ եւ անսպառ բարեացն:
Իսկ պատի՛ր էր խաբէութիւն ստութեանն բանսարկուին՝ ուստի կորուստ ո՛չ էր ի սկզբանն, մինչ ո՛չ էր մոլորութեանն յառաջագայիլ՝ եւ վրիպեցուցանել ի չարն:
Եւ այժմ ո՛չ զօրէ ատողացն զչար՝ որ լսէ՛ աւետաւոր քարոզութեանն եւ հաւատայ, եւ վերստին ծնանի ի ջրոյ եւ ի Հոգւոյ՝ եւ այլ ո՛չ եւս դառնայ յապականութիւն եւ յապաշխարելոյ պէտս:
Մահ ո՛չ էր՝ մինչ մեղք ո՛չ էին. եւ այժմ լուծեա՛լ է լուսաւոր Քրիստոսի յարութեամբն՝ եւ անարգի՛ ի սրբոցն Աստուծոյ:
Ամենապատիր խաբէութիւն եւ խորամանկ կեղծաւորութիւն եւ ամբարտաւանութիւն ո՛չ էր նախկին՝ մինչ ո՛չ էր բանսարկեալ սատանայի. եւ այժմ տկար է եւ ո՛չ է՝ յերեւել ճշմարտութեանս:
Անհաւատութիւն եւ ցանկութիւն չարեաց ո՛չ էր ի սկզբանն՝ մինչ ո՛չ էր հակառակասէր աստուածամարտն ի վայր կործանեալ. եւ այժմ ո՛չ է՝ յերեւել հաւատոցն եւ օրինացն ընդրութեան, եւ Աստուածսիրութեանն ցուցումն:
Անհնազանդութիւն եւ ստահակութիւն ո՛չ էր նախ՝ մինչ ո՛չ էր անհաւանեալ Աստուծոյ սատանայ եւ մարդն. եւ այժմ ո՛չ է՝ ի հնազանդել Քրիստոսի մերովս, եւ ուղղել զմերս ի նոյնս:
Խաբէութիւն եւ նենգութիւն ո՛չ էր նախ՝ մինչ ո՛չ էր խորամանգեալ չարն. եւ այժմ ո՛չ է՝ ի Քրիստոսի ճշմարտեալ:
Նախանձ եւ քէն ո՛չ էր՝ մինչ ո՛չ էր մախացեալ չարն եւ ի քէնս մտեալ. եւ այժմ ո՛չ է՝ ըստ Քրիստոսի քաղցր եւ աննախանձ կամացն ի մեզ շնորհացն:
Ատելութիւն եւ բարկութիւն ո՛չ էր՝ մինչ ո՛չ էր ի չարէն եւ ի մէնջ լեալ. եւ այժմ ո՛չ է՝ ըստ բազում սիրոյ Հեզոյն, եւ մարդասիրի Փրկչին:
Ամբարտաւանութիւն եւ անձնասիրութիւն ո՛չ էր՝ յորժամ ո՛չ էր հպարտացեալ չարն, եւ պարտաւորեալ զմեզ. եւ այժմ ո՛չ է՝ յերեւել Խոնարհին եւ զմեզ սիրողին: Այլ ամենայն ուրուք պահէ զհեզս եւ զխոնարհս սրտիւ՝ եւ լինի հանգիստ235235. Մատթ. ԺԱ 29: :
Ցասումն եւ թշնամանք ո՛չ էր նախ, եւ այժմ ո՛չ է՝ յորժամ Ամենագութն ողորմելով շարժի ի խնամս:
Անյագութիւն, որովայնամոլութիւն, եւ ագահութիւն՝ եւ ա՛յժմ ոչ է պարկեշտից սրբոց եւ արհամարհողաց զերկրաւորս:
Անժոյժ աղտեղութիւնք ո՛չ էին՝ մինչ ո՛չ էր մաքրութիւնն լուծեալ. իսկ յորժամ ծագեցին սրբութիւնք սրբութեանց Աստուածային շնորհացն՝ լուծաւ գարշութիւն ախտի:
Եւ ամենայն մեղք, եւ անխնայ չարութիւնք երեւելիք եւ աներեւոյթք ո՛չ էին գործակցաւն իւրեանց սատանայիւ՝ ի սկզբան անդ: Յետոյ ի ներքս մտին ի հակառակորդէն՝ որ ի նոցայն զմեզ ընկեաց:
Եւ այժմ ո՛չ է՝ յորժամ Կենարար Գառնն նուիրեցաւ պատարագ ի վերայ խաչին վասն քաւութեան մեղաց, եւ հաշտութեան Հօր՝ ընդ արարածս:
Եւ վերստին ծննդեամբ Սուրբ Աւազանին, եւ փրկական խորհրդովն՝ կենագործեաց զհաւատացեալս ի Սուրբ Երրորդութիւն:
Եւ զամբարիշտս, զհպարտս եւ զամբարտաւանս կործանեաց՝ եւ բարձրացո՛յց զխոնարհս առհաւատչեայ յուսովն: Եւ լուծա՛ւ եկամուտ մեղքն, եւ այն որ զիշխանութիւն ունէր՝ այսինքն է սատանայ, զի կեցուսցէ՛ զմբռնեալսն ի նմանէ ի նորա կամսն՝ երեւելի շնորհօք եւ մարդասիրութեամբն Իւրով:
Յորոց բազումք երեւեցան ընդիրք՝ ի սկզբանէ վկայք կենսաբեր գալստեանն որ նորոգելոցն է, ի յԱբելէ արդարոյ՝ զի զանուն արդար յանարատ վարուցն ստացաւ:
Որպէս Ենովս՝ յուսովն, եւ Ենովք՝ հաճոյից Աստուծոյ փոխելոյն, եւ Նոյ՝ կատարեալ արդարութեամբն, եւ Աբրահամ՝ հաւատովն, եւ Իսահակ՝ աւետեացն Որդւոյն Աստուծոյ, եւ Իսրայէլ՝ տեսող մարտի առաքինութեանն, եւ Յովսէփ՝ պարկեշտութեամբն, եւ Մովսէս՝ օրենսդրութեամբն, եւ Դաւիթ՝ ուղիղ եւ հեզ թագաւորութեամբն:
Նա եւ ամենայն սուրբ մարգարէքն, եւ Մակաբայեցիքն, եւ երեք մանկունքն ի հնոցին, մինչեւ ցՅովհաննէս՝ որ ճրագն էր Արեգականն Արդարութեան, որ լուսաւորէ զամենայն մարդ եկեալ յաշխարհ՝ լուսով, Աստուածագիտութեամբ, եւ իմաստութեամբ եւ արդարութեամբ՝ Քրիստոս:
Փրկիչն՝ որ եկն յաշխարհ փրկե՛լ զմեղաւորս, եւ լուսաւորեա՛ց զհաւատացելոց զսիրտս՝ բարերար կամօք Արարչին մերոյ, պտղաբեր լինել՝ ըստ արդարութեան օրինացն եւ իրաւանցն, եւ հաճոյից տէրութեանն Ամենակալի:
Եւ արքայութեանն յուսովն՝ անարատ վարուք ընթանալ ի կէտ վերին կոչմանն, եւ լիցուք կատարեալք՝որպէս եւ Հայրն մեր երկնաւոր կատարեալ է244244. Մատթ. Ե 48: :
Որ խնամօք բարերարութեանն Իւրոյ լնու զամենայն արարածս, եւ յորդորէ զամենայն միտս՝ ի գործակցութիւն բարերար կամացն:
Որ յերկնից յերկիր խօսէր զբարերարութիւնքն՝ զդարձ ապաշխարութեան մեղաւորաց, խոստովանելով զյանցանսն. եւ զղջանալ վասն որոյ գործեցին՝ եւ պտուղս արժանի ապաշխարութեան առնել, որ զզօրս հրեշտակացն ուրախացուցանէ՝ ըստ բանին Տեառն, զի ասէ245245. Ղուկ․ ԺԵ 7 (10 Անթ․)։ եթէ. «Վասն միո՛յ մեղաւորի որ դառնայ յապաշխարութիւն՝ ուրախութիւն է հրեշտակաց ի յերկինս»:
Եւ զի՞նչ պարտ է վասն արդարոցն ասել՝ Առաքելոց եւ մարգարէից, եւ մարտիրոսաց եւ վարդապետաց, եւ ճգնաւոր կուսանաց եւ պարկեշտ ամուսնացելոց՝ որ ո՛չ ունին զաղտեղի ցասումն եւ զվնասակարս ոգւոց, եւ զամբարտաւանութիւն եւ զբարկութիւն, զատելութիւն եւ զնախանձ եւ զորովայնամոլութիւն՝ եւ մշակել ի ջանս բարեպաշտութեան, եւ խլել ի միջոյ զչար սովորութիւնն՝ յորդորմամբ Սուրբ Սիրովն, որ սիրեացն զմեզ:
Զի սատանայութիւն ո՛չ էր՝ մինչ ո՛չ էր հակառակեալ չարն բարւոյն:
Զի յետ վեց աւուր՝ մինչ ո՛չ էր ստացեալ զամբարշտութեան զմիտս, վկայի ի Տեառնէ, թէ զամենայն զոր արար Աստուած՝ բարի են յոյժ248248. Ծն․ Ա 31։: Զի թէ ի բնէ չար էր՝ ո՛չ բարւոյ վկայէր Աստուածն ամենակալ:
Եւ յԱւետարանն առ աշակերտսն ասի249249. Յովհ․ Զ 71։. «Ո՞չ Ես ընտ(դ)րեցի զձեզ՝ երկոտասանս. եւ մինդ ի ձէնջ սատանայ է»:
Զի ո՛չ զրպարտեաց զնա Արդար Դատաւորն նախ՝ մինչեւ եղեւ երեւոյթ չարին, ի չար կամաց շարժեալ ի չար անդր:
Եւ ապա զսատանայ անուն առնու՝ եւ քակի ի սուրբ պաշտամանէն, եւ ի կենդանարար սիրոյն որոշի: Եւ անյոյս լեալ՝ ի մահ զինքն ձգէ, որպէս դեւքն ի ծովակն՝ խոզիւքն, որք ասէին250250. Մատթ․ Ը 29։. «Զի՞ կայ մեր եւ քո, Որդի Աստուծոյ. յառաջ քան զժամանակն երկիր կորուսանել զմեզ, սուրբդ Աստուծոյ»:
Գիտեն եւ նո՛քա զժամանակս դատաստանին իւրեանց եւ մեր՝ եւ ըստ արժանեաց զհատուցումնն անօրինաց եւ անհնազանդից, անսրբոց եւ պղծոց:
Զի սատանայ ո՛չ էր՝ մինչ ո՛չ էր ամբարշտեալ. եւ այժմ անզօր է՝ ըստ ասելոյն Տեառն251251. Յովհ․ ԺԲ 31։, թէ «Իշխան աշխարհիս այսորիկ՝ դատապարտեալ է, եւ ընկեսցի արտաքս»:
Զի խաւար ո՛չ էր եւ ո՛չ է՝ զի ստուեր է տարերց, եւ ո՛չ բնութիւն ինչ: Զի ածուխ սեաւ է քան զստուեր՝ եւ որ այլ ինչ սեւութիւնք իցեն: Եւ ի ծագել արեգական եւ լուսաւորաց՝ նոյնպէս կան սեւութիւնքն: Բայց ստուեր որ է խաւար՝ ի գալ լուսոյն լուծանի, եւ ո՛չ եւս կայ ընդդէմ:
Եւ մահ ո՛չ էր՝ մինչ ո՛չ էր պարտական լեալ մեղօք. եւ այժմ ո՛չ է՝ ի յայտնել Կենաց, եւ յարութեանն՝ որ ի մեռելոց. եւ երկոքին հրաժեշտ առին՝ մահ եւ խաւար, ի ծագել լուսոյ՝ եւ ի գալ Կենացն:
Եւ այս ամենայն յօրինուածք իրաց եւ օրինաց՝ ի Տեառնէ են:
Եւ յաղագս այսորիկ, որ քաջքն են եւ պիտանիքն՝ երեւեսցին պսակեալ, ըստ լաւութեան առաքինութեանն, եւ թագ ի գլուխ մտցեն ի հանգիստն լուսոյ՝ եւ կենացն հաւիտենից:
Եւ որ վատքն իցեն եւ ծոյլք, եւ արհամարհոտք Աստուծոյ պատուիրանին՝ ընկալցին զպատուհասիցն պատիժս, յանշէջ հուր գեհենին՝ որ կազմեցաւ նոցա:
Զի առանց եպերանաց է Արդար Դատաւորին իրաւունք:
Որ առ աջի ճշմարտութեան՛ն փակէ երկոքին կողմանցն, լաւացն՝ եւ վատթարացն. որ փառացն է՝ լո՛յս, եւ որ թշուառութեանն՝ եւ տանջանա՛ցն ակնկալութիւն:
Եւ երկաքանչիւրովքն խրատէ. բարեաւն յորդորէ՝ եւ ահիւն զկծեցուցանէ, զի մի՛ ոք զրկեսցի յաւիտեանցն խոստացելոց:
Զի զերկոսին կողմանսն՝ սիրո՛վն խնամէ:
Զքաջսն՝ զի մի՛ յերկուասցին ի յուսոյն կենաց:
Եւ զվատսն, զի ահիւ՝ Տեա՛ռն ժամանեսցեն ապաշխարութեամբ, յանկարօտ լիութիւն շնորհացն Քրիստոսի, որ պարծանօք ի փառսն վայելեն:
Զի երեւեսցին շնորհքն Տեառն ի վերայ սիրողացն՝ որք ծառայեցին Տեառն ահիւ եւ սիրով: Զի ընկալեալք ի Տեառնէ՝ ընդ մեծարեալսն եւ ընդ փառաւորեալսն որդէգրութեա՛նն արժանաւորեալք, յանսպառ բարիսն Քրիստոսի վայելեսցեն ընդ ամենայն սուրբս:
Զի ամենակալ Ամենասուրբ Երրորդութեանն բարերարութիւնն խնամէ զարարածս՝ ամենագիւտ սիրովն Իւրով, եւ ամենաշահ երախտեօքն Իւրովք, եւ անփոփոխ ճշմարտութեամբն: Որ յերեւելիս եւ յաներեւոյթս ուղղէ, եւ ո՛չ թողու քայքայել՝ որ ի մեզ բարի՛ն մատակարարի ի մշտնջենաւորսն:
Զի անեղծ է եւ անապական:
Ո՛չ ինքն փոփոխի՝ այլ զայլսն փոփոխէ ի լաւսն:
Եւ զկենդանութիւն ստեղծուածոց՝ զարմանալի յօրինուածովք Իւրովք.
Եւ զչգոյսն՝ ի գոյ երեւելի ածէ.
Եւ զանարգսն առնէ պատուականս՝ իւրովք յարգանօք, եւ հանդիսիւք լաւութեամբն՝ ի գործ անդր.
Եւ զանյարմարսն յարմարէ պէսպէս յօրինուածովք՝ ի բարիսն.
Եւ զվրիպեալսն յերկմտութիւն՝ փոխէ ի հաւատարմութիւն Իւր.
Եւ զստութիւն եւ զերդմնահարութիւն՝ զմեքենայս չարին, ածէ ի ստուգութիւն:
Մատեան կազմէ Աստուած խրատով(ւ) ի Սուրբ Գրոց՝ ի լուսաւորութի՛ւն ամենայն անձին, հնարագիտութեամբ կենդանարար եւ կատարեալ իմաստիւք՝ բարւոյ մասինն հաղորդեալ.
Եւ զեկամուտ քաղն չար կամացն եւ չար խորհրդոցն եւ չար գործոյն՝ խլել խոստովանութեամբ.
Եւ զխոպանացեալ միտսն ի ծուլութիւն եւ յարհամարհանս՝ ուղղել եւ ի գործ ածել բարւոյ, եւ զգուշանալ եւ զգաստանալ.
Եւ զկամակորութիւն մտացն եւ մարմնոյն ածել ի հաւանութիւն, եւ ի հնազանդութիւն հոգեւոր կարգաց եւ կրօնից:
Խլել եւ ի միջոյ ի բաց բառնալ զչար սովորութիւն՝ ահիւ եւ սիրով.
Եւ զամենայն շարժմունսն յԱստուածայինսն բերելով եւ ի շահ եղբարց՝ մեծաւ ճգամբք եւ վաստակօք մշակել յառաքինութիւնս.
Եւ ցուցանել զհանդէս մտերմութեան ի կանուխս եւ անագանս՝ որպէս զի երեւեսցի պտուղ բարի:
Որպէս լոյս ո՛չ փոխի ի խաւար այլ զխաւարն լուսաւորէ՝ եւ ո՛չ կեանք ի մահ, այլ զմահացեալսն կենագործէ ի Տէր:
Այսպէս, զանարգսն թողուլ՝ եւ զլաւսն մեծարել շնորհօք Ամենակալին:
Երեւեալք որպէս լուսաւորք յաշխարհի զԲանն Կենաց ունելով յանձինս՝ եւ յառաջնորդութիւն բազմաց:
Եւ ի կեանս անբիծս, ի հանդէս բարեպաշտութեան անցուցանել զայս եւս ժամանակս՝ ըստ արդարութեան կարգացն:
Անարատ, սուրբ, եւ ճշմարիտ վարս ստանալ՝ գործակցութեամբ բարերար կամօք Արարչին:
Մտերիմ եւ քաջասիրտ հաւատով զանարժան իրս հալածել՝ եւ արժանաւոր օգտիւք զշահսն ժողովել. ուստի անուն քաջութեան եւ պարծանաց յերկրի թողուլ՝ եւ յերկինս ամբարել(է) զյաւիտենականն, ուր փառք եւ անսպառ բարիքն պատրաստեալ կան յուսացելոցն:
Որք զաստիսս արհամարհեցին կենդանարար սիրովն եւ անճառ երանութեամբքն՝ յուսով որ ի Տէր, եւ վայելուչ ազատութեամբն թագաւորեալք՝ ի փառս Բարձրելոյն, եւ առ բեկումն թշնամւոյն:
Եւ ի բարձրանալ ընտ(դ)րելոցն՝ որք հաւատով պարտեցին աստէն զհանապազորդ թշնամին, եւ անդ՝ զուարճացեալ բերկրին անա՛նց ուրախութեամբքն եւ անճա՛ռ բարութեամբքն, որ են ի Հայր եւ յՈրդին եւ ի Հոգին Սուրբ, ուստի մերժեա՛լ են տրտմականք ամենայն, եւ բղխեն պէսպէս բարիքն՝ որ կան եւ մնան ի վայելումն կենացն անվախճանից ամենայն սրբոց Աստուծոյ, ըստ երանութեան սիրոյն սրբոց՝ ի կոչումն հրաւիրանաց ուրախութեան հարսանեացն:
Որք ըստ կամաց երկնաւոր Հօրն պատրաստեցին զանձինս՝ որք եւ պսակին լուսաւոր պսակօք ի գովեստ փառացն Աստուծոյ յանվախճան խնդութիւնսն:
Ա՛ստ առեալ զառհաւատչեայ յուսոյ կենաց՝ եւ ա՛նդ կարգեալք ընդ երախտաւորսն, ի ժառանգութիւն արքայութեանն երկնից:
Աստ ազատեալք յամօթոյ անարգանաց՝ եւ ա՛նդ ի վշտաց սպառնալեաց արդար դատաստանին, ի պատուհասիցն տուժից եւ տուգանաց դառն տանջանացն:
Եւ գովեալ արդար անուամբ՝ սուրբ եւ ճշմարիտ պարգեւօքն մեծացեալ, եւ յարգանօք եւ պատուով՝ փառաւորեալ պարծանօքն: Եւ այնպէս՝ զերծեալք սպառնալեաց գեհենին եւ տանջանացն. հաւատացեալ ի Բանն՝ որ ի վերայ ամբարշտաց եւ մեղաւորաց ասացաւ Տեառնէ. «Երթայք՝ ասէ, անիծեալք՝ յանշէջ հուրն յաւիտենից, ուր լալ աչաց է՝ եւ կրճել ատամանց, որ պատրաստեալ է սատանայի եւ արբանեկացն նորա»255255. Մատթ․ ԻԵ 41։:
Եւ առ հաւատարիմսն ասէ256256. Մատթ․ ԻԵ 23։. «Եկայք օրհնեալք Հօր Իմոյ յարքայութիւնս: Որով ի սակաւով(ւ)դ հաւատարիմ եղէք՝ ի վերայ բազմաց կացուցիչ զձեզ. մտէ՛ք յուրախութիւն Տեառն»՝ ի մշտնջենաւոր կեանսն ընդ սուրբ հրեշտակս, առ Թագաւորն Փառաց՝ որ ասացն257257. Յովհ․ ԺԲ 23։. «Ուր Եսն եմ՝ անդ եւ պաշտօնեայն Իմ եղիցի», որ կենդանի ուրախութեամբն ուրախ առնէ զսիրելիս Իւր՝ ըստ իւրաքանչիւր վաստակոց:
Զի իւրեանց ճգամբք մեծացան ի Տեառնէ՝ յանքննին յամենագիւտ սիրոյն ժառանգութիւն, յանմահ եւ յանհամեմատ, յաննման եւ յանկշիռ լուսոյն ժառանգութիւն:
Զարթուցեալք յերկրաւոր իրաց եւ ի զբօսանաց մարմնաւորաց՝ զմտաւ ածել զհնարս զամենագիւտս զգուշութեամբ եւ զգաստութեամբ, որ՝ ի յերկրի:
Զտիւ եւ զգիշեր անախ խորհրդովք ընդ Տեառն զարմանալի լուսաւոր գեղն պշնուլ: Ջերմեռանդն սիրով եւ յիշատակօք խոստացեալ որդէգրութեանն՝ անձկաւ ի Նորա բարիսն փափաքել: Եւ գրաւել եւս ընդ իւր զկամս շարժմանց մարմնոյն՝ հիւթ առեալ ի Տեառն սուրբ օգնականութենէն, զի անարատ կայցեն:
Արտաքոյ լինել քան զամենայն ծուփս մարմնաւորս, եւ ներքոյ վարագուրին մնալ սուրբ եւ անարատ՝ ի հոգեւոր օրինացն պահպանութիւն. ամրացեալ եւ զգուշացեալ՝ ի կամս Տեառն:
Եւ սուրբ զգաստութեամբ զարթուցեալ ի վերին կոչմանն՝ աւետիս առնուլ զգրաւական սիրոյն զմխիթարութիւն անարգել սուրբ շարժմամբք, եւ բորբոքմամբ սիրոյն՝ յորդեալք ի կեանս անուշակս կենդանարար Բանին:
Հաղորդութեամբ սուրբ խորհրդոյն յիշատակօք անճառիցն՝ նայել ընդ գեղ խոստացելոց աւետեացն:
Որպէս զմեղուացն է իմանալ ո՞ր ի ծաղկանցն զկարեւորսն ի մեղուանոցն բերեն՝ եւ նոքօք գործեն զքաղցրութիւն, զանուշացուցիչ ամենայն դաժան եւ դառն ճաշակաց՝ այսպէս եւ ի կենարար խրա՛տսն ժրացեալք, եւ յայնցանէ ընկալեալք զօգտակարսն՝ իմաստութեա՛մբ առաջնորդեալ յամենայն բարեգործութիւնս, առ ի պատրաստութիւն հաւատոց եւ ճշմարիտ սուրբ վարուց:
Քաղցր յուսովն ընթանալ զանմոլար ճանապարհն՝ որ տանի ի կեանսն յաւիտենից. եւ հասանել յօթեւանս կենացն՝ ի դուռն փրկութեան:
Մեծաւ ցանկութեամբ, եւ սաստիկ ծարաւով ճաշակեալ զանուշ ակս քաղցրութեանն զԲարերարին զխնամսն՝ եւ ի նոսին վայելել միշտ զանճառսն մտաւոր իմաստութեամբն ի Քրիստոս, սուրբ խանդաղատանօք ի նորոգութիւն մերձեցեալ:
Ընկալեալ զառհաւատչեայ կեանսն եւ ի նոսին կալ՝ մնալ անկարօտ յերանութիւնսն անսպառ: Միշտ յանճառսն եւ յանբաւսն լեալ անձանձրոյթ զուարթութեամբ՝ յափշութենէ աշխարհիս զբօսանաց, որ շարժէ զմիտսն ի մոլարսն, եւ զմարմինսն ի հարուածս ցանկութեան՝ որ ամօթոյ եւ անարգանաց արժանի է ի պատիժս:
Այլ պարտ է ի յերկրի ուշ ունել՝ եւ զվերինսն խորհել, պատրաստութեամբ հաճոյիցն Աստուծոյ:
Ի վեր ունել զմիտսն առ այն՝ որ ի վեր է քան զվերինս եւ զներքինս, որ պատճառք է մեր կենացս եւ փրկութեան, որ գործակիցս արար զմեզ Իւր բարերար կամացն՝ առ ի գիւտ կորուսելոցն, եւ առ ի պահպանութիւն լաւացն, եւ առաջնորդել ի բարիսն: Եւ մերձաւորս առնել զհեռաւորս, եւ ընտ(դ)անեցուցանել զօտարս խնամօք, մարդասիրութեամբ հովուել ամենեցուն՝ ի փրկութիւն եւ ի կեանս հեռաւորաց եւ մերձաւորաց:
Պատրաստ ունել զկամսն առ ի սպասաւորութիւն եղբարց՝ առ ամենայն պէտս բարւոյ:
Մերկանալ զցանկութիւնս չարին՝ եւ զամենայն վնասակար խարդախութիւնս:
Սուրբ սրտիւ եւ անբիծ վարուք եւ ուղիղ հաւատով ըստ ամենայնի յառաջանալ ի Տէր եւ սիրել զՆա ի բոլոր սրտէ՝ եւ անքակ կալ ի ծառայութիւն Նորա միշտ:
Եւ ի Նորա քարոզութենէն լուսաւորել զամենայն զգայարանս՝ որպէս երկիր յարեգական ճառագայթից:
Եւ յիշատակօք Նորա սիրովն փրկեալ՝ եւ ամրացեա՛լ ի խնամակալ սիրոյն:
Եւ Նորա ուսմանն կցորդ լինել սրբոց՝ ի լաւ անդր յորդորելով, օգնական ունելով միշտ զշնորհս Բարերարին:
Եւ յամենայնի գոհանալով՝ օրհնել միշտ զԱմենակալն, եւ զտուողն բարեաց Աստուած: Եւ փառս տալ՝ որ արժանի արար գործակից լինել Իւրոյ բարերար կամացն:
Եւ մեք ցուցցուք ի նեղութեան եւ յանդորրու զհանդէս մտերմութեան մերոյ առ Տէրն՝ եւ Նա աննուազ զԻւր շնորհսն պարգեւէ:
Զի զամենեցուն կամի զկեալ՝ եւ ժառանգաւոր լինել անանց փառացն, եւ մեծութեանն՝ որ ի Քրիստոս Յիսուս, ի Տէր մեր:
Եւ մեք՝ որ Նովաւ եղեաք փրկեալք, իւրաքանչիւր՝ վաստակօք եւ առաքինութեամբ, եւ սրբեալք ի չար ցանկութեանց՝ եւ առիթ լեալ բազմաց փրկութեան:
Եւ ճշմարտեալ վարուք փոխեալ յերկրէ յերկնաւոր հանգիստն՝ յանուշակ յարքայութիւնն, միշտ ընդ Քրիստոսի լեալ՝ եւ ի Նորա երանելի բարութիւնսն վայելել:
Եւ որպէս անդամօք կանգնի հասակ՝ այսպէս բարի գործովք կանգնին հաւատք: Եւ հաւատով ստուգի յոյս, եւ յուսովն՝ հանդէսք:
Եւ այնպէս յորդորել յԱստուածային սէրն, ընդունել զշնորհս Հոգւոյն Սրբոյ, եւ ի վերագոյնս լեալ՝ երկնայնոցն անմահից կենացն լինել ժառանգորդ. ի բնակարանս սրբոցն՝ ի կենարար սէրն ծաղկեալ գեղեցկագոյն փառօք, յանճառելիսն՝ ի մշտնջենաւորսն փառաւորել միշտ զԱմենասուրբ զԵրրորդութիւնն յաւիտեանս յաւիտենից. ամէն:
Ճառ Զ.Ծ-1919. Ճառ «Զ» - Զօրութիւնների մասին:
Դէմ Յանդիման Իրողութիւնների Ծածկոյթներին՝
Որոնք Աներեւոյթները Երեւելի Են Դարձնում
Հայրը չի՛ ծնուել որեւէ տեղից, իսկ Որդին ծնուել է Հօրից՝ եւ չի՛ արարուել. Սուրբ Հոգին էլ բխել է Հօրից՝ եւ ո՛չ թէ ստացուել: Մշտնջենաւորները իսկութեամբ միաբան են Հօրը՝ եւ Հօր մէջ են, ու Հօր իմաստութիւնից են,
Ինչպէս բոցն ու ջերմութիւնը՝ հրոյ իմաստութիւնից224224. Ներուժից են, պոտենցիալից են, Potential energy-ից են: են.
Ինչպէս լոյսն ու տապը՝ արեգակի լուսապսակից են.
Ինչպէս ջուրն ու բխումը՝ աղբիւրի ակից են.
Ինչպէս բանն ու հոգին՝ մտքի225225. Միտքը Միի կամ Աստուծոյ տուածն է: իմաստութիւնից են:
Տեղաշարժելով Սուրբ Երրորդութեան անձնաւորութիւնները այլ միաբանութեամբ՝ նրանց բնոյթը մնում է նոյնը, եւ նրանց ոչինչ չի աւելանումԾ-2020. Խաչակնքման մէջ իսկապէս տեղաշարժուել է Երրորդութեան հերթականութիւնը, որն սկզբունքօրէն եղել է Հայր, Սուրբ Հոգի եւ ապա Որդի, որի ապացոյցներից մէկն է Հայոց Վեհափառների կրծքին կախուող երեք խորհրդանիշերի հերթականութիւնը - աջին կլոր մետալիոնը՝որպէս գլուխն ու է, հայրը, կենտրոնին թռչուն-Սուրբ Հոգին ձախին էլ խաչը՝Որդին: :
Սրանք Ճշմարիտ Երրորդութեան առակներ են226226. Օրինակներ են: :
Անսկիզբ իսկութիւնը227227. Իմաստութեան սերմի ամբողջականութիւնը: , կեանքի յարատեւութիւնը, ամենագիւտ սէրն ու ամենակալ զօրութիւնը՝ այսինքն Հայրը, Որդին եւ Սուրբ Հոգին երեք անձեր են՝ մի բնոյթով ու կամքով, Արարող, Բարերար եւ Հաստատող: 228228. Վերջին դասաւորութիւնը՝Երրորդութեան բուն հերթականութիւնն է:
Աստուած էր եւ է. էր եւ է՝ Իր անսկիզբ փառերում, եւ է՝ արարածների մշտնջենաւոր անվախճան խնամքներում:
Ճշմարտութիւնը էր եւ է. Էր եւ է՝ Աստուծոյ անփոփոխութեան մէջ, եւ է՝ արարածների հաստատութեան մէջ:
Անվրէպ ամենաշահ գիտութիւնը էր եւ է. էր եւ է Աստուծոյ անբաւութեան մէջ229229. Անսահմանութեան մէջ: , եւ է՝ արարածների լուսաւորութեան մէջ:
Անհասանելի իմաստութեանն հասնելու իրաւունքը էր եւ է. էր եւ է Աստուծոյ անճառելի230230. Աննկարագրելի: նախախնամութեան մէջ՝ եւ է բոլոր արարածների նախախնամ լուսապսակում:
Լուսապսակի կենդանարար, ամենագիւտ, ամենաշահ, եւ անփոփոխ հաւատարմութեան խրատները էին եւ են՝ Արարչի էութեան մէջ, եւ են մարդկանց ազգի մէջ՝ իրենց յաւերժ փրկական խորհրդով, որ մարդիկ կենդանարար սիրով մերձենան հաղորդութեան:
Ամենակարող զօրութիւնը էր եւ է Աստուծոյ գոյացութեան մէջ, եւ է՝անզօրներին զօրացնելու համար հոգեւոր պատերազմի մարտերում, ընդդէմ աներեւոյթ թշնամուն:
Աստուծոյ սիրոյ կենդանի երանութիւնը էր եւ է՝ բարիքների բորբոքմամբ, խնամելու եւ պահելու համար արդարներին՝ իսկ մեղաւորներին զղջման մղելու համար:
Աստուծոյ Լուսաւոր եւ Փառաւոր Սրբութիւնը էր եւ է՝ պայծառացնելու, փառաւորելու եւ նորոգելու համար արարածներին՝ բազմանշոյլ շնորհների իմաստութեամբ եւ լուսաւոր աւազանով:
Աստուծոյ գթութիւնների խնամքը էր եւ է անպատում բարերարութեամբ՝ խնամածելու համար աներեւոյթ եւ երեւելի արարածներին, որպէսզի հասնեն բարիքների նաւահանգիստ, հասնեն խոստացուած աւետիսներին եւ երկնաւոր կոչման՝ որը լի է կենդանի երանութեամբ:
Աստուծոյ ողորմութեան շնորհը էր՝ եւ է Իր տուած անպատմելի բարիքներում ու ամենառատ պարքեւներում, որոնցով մարդկանց ցոյց է տալիս Իր մարդասիրութեան արդիւնքը, եւ հրաւիրում է ընծայուելու որդէգրութեա՛ն շնորհներին:
Երկայնամիտն ու Ներողը էր՝ եւ է Իր քաղցրութեամբ ու բարերար կամքով: Անյիշաչար լինելով՝ Նա այստեղ ո՛չ բոլորին է պատժում, որպէսզի մեղքերից ետ կանգնեն ու ապրեն:
Ամենասուրբ Երրորդութեան բարերարութիւնն Իր դարմաններով՝ էր եւ է Իր արարածների մէջ,
Եւ է անպակաս լիութեամբ նրանց լուսապսակում՝ որը ո՛չ կը պակասի, ո՛չ կը կշռուի եւ ո՛չ էլ կը պարփակուի երեւելի թէ աներեւոյթ ողոքանքներից ու խոշտանգումներից՝ հնարագէտ մատակարարութեան պատճառով:
Որպէսզի արարածներն ստանան շահաւորն ու օգտակարը՝ իսկ Տէրն էլ բանաւորներից ու մտաւորներից ստացուած եկամուտները դնի Իր ամենիմաստ էութեան գանձարանի լաւագոյն շարքերում, որպէս նրանց քաջաւետ առաքինութիւնների ժառանգութիւն՝ ըստ որի էլ նրանք պսակադրուեն երկնքի արքայութեան մէջ:
Աստուածային վարդապետութեանն աշակերտողները այս յոյս-իմացականութեամբ պէտք է հաւանեն այն, ու հնազանդեն Նրան՝ որը բարին է, հաճելին է ու կատարեալը՝ որպէսզի նրանց հասցնի մշտնջենաւոր եւ անեղծ կեանքին, որ եւ է-ն է՝ եւ է եւ Կայ Իր անսահմանութեամբ, եւ Իր բարերարութիւններով է խնամում բոլոր արարածներին:
Նա Աննուազն է եւ Անչափն ու Անսահմանը: Նա վեր է աւելի քան բոլոր արարածները՝ Իր անքննելի մեծութեամբ ու փառքով: Նա տուողն է կեանքի, փառերի եւ լոյսի՝ամենաշահ կենարար երանութիւններով: Նա Ինքն Իր լուսապսակով բաւարար է բոլորին: Նա արդարացնողն է, լուսաւորողն ու փառաւորողը:
Նա Հայրն է Միածին Որդու՝ եւ բխեցնողը Սուրբ Հոգու: Նա Իր բարերար կամքով, ամենաշահ սիրով, ու ամենագիւտ հանճարով՝ մարդկանց ժառանգաւոր է դարձնում անմարմինների դասին, երկնքի արքայութեանն ու նրա անսպառ բարիքներին:
Իսկ բանսարկուի ստութեան խաբէութիւնը պատիր էր231231. Ծածկուած էր՝ եւ դեռ գործի չէր անցել: եւ է՝ քանզի կորուստ չի եղել սկզբում232232. Էներգետիկ կորուստ, մահ: , մինչ չի եղել կարողութիւնից առաջ ընկնելու մոլորութիւնը, ո՛չ էլ սայթաքեցումը դէպի չարիք:
Եւ այժմ առաջ ընկնելու մոլորութեամբ զօրութիւնդ մի՛ վատնիր ատելով չարը՝ որպէսզի նա՛ էլ լսի հաւատքի աւետաւոր քարոզը, եւ հաւատայ ու վերածնուի՛ ջրի եւ Հոգու իմաստութեամբ՝ եւ ապաշխարանքի օգուտներից այլեւս չվերադառնա՛յ ապականութեան:
Մահ չի եղել՝ մինչ մեղքեր չեն եղել: Այժմ էլ մահը լուծուել է լուսաւոր Քրիստոսի յարութեամբ՝ եւ անարգւում է Աստուծոյ սուրբերի կողմից:
Ամենապատիր233233. Ամեն ինչ ծածկող, թաքցնող: խաբէութիւնը, խորամանկ կեղծաւորութիւնն ու ամբարտաւանութիւնը չեն եղել նախապէս՝ մինչ սատանան չի բանսարկել. այժմ էլ նա տկար է եւ ոչնչութիւն է՝ ճշմարտութեան երեւութանալով:
Անհաւատութիւն եւ չարիքների ցանկութիւն չեն եղել սկզբում՝ մինչ չի եղել վար գլորուած հակառակասէր աստուածամարտը: Եւ այժմ էլ դրանք չեն լինի՝ Տիրոջ հաւատքի հաստատումով, օրէնքների ներդրումով, եւ Որդու Աստուածսիրութեան ցուցմունքներով:
Անհնազանդութիւն եւ ստահակութիւն234234. Սուտին հակուելու մոլորութիւն: չեն եղել նախկինում՝ մինչ չեն եղել Աստծուն չհաւանող սատանան ու մարդը: Եւ այժմ էլ չեն լինի՝ երբ կը հնազանդենք Քրիստոսին, ու կ՛ուղղենք մեզ Նրա միջոցով:
Խաբէութիւն եւ նենգութիւն չեն եղել նախկինում՝ մինչ չի եղել խորամանկող չարը. եւ այժմ էլ չկան՝ Քրիստոսի իմաստութեամբ ճշմարտացողների մէջ:
Նախանձ եւ քէն չեն եղել նախկինում՝ մինչ մախացող236236. Կազմաւորուող: չարը չի քէնոտուել: Եւ այժմ էլ չեն լինի՝ Քրիստոսի քաղցր եւ աննախանձ կամքով մեզ շնորհուածների հետեւանքով:
Ատելութիւն եւ բարկութիւն չեն եղել նախկինում՝ մինչ չարից չեն բխել ու լցուել մեր մէջ. եւ այժմ էլ չեն լինի՝ երբ կ’ապաւինենք Հեզին ու Մարդասէրին, մեր Փրկչի բազում237237. Անսահման եւ տարատեսակ: սիրոյն:
Ամբարտաւանութիւն եւ անձնասիրութիւն չեն եղել՝ մինչ չի եղել հպարտացած չարը ու մեզ պատառոտել238238. Բաժան-բաժան արած: . եւ այժմ էլ չեն լինի՝ երբ մեր սրտերում կը լինի Խոնարհն ու մեզ սիրողը: Քանզի Նա ամեն տեղ պահպանում է հեզերին ու խոնարհ սիրտ ունեցողներին՝ որ հանգստութիւն231231. Ծածկուած էր՝ եւ դեռ գործի չէր անցել: տիրի աշխարհին:
Ցասում ու թշնամանք չեն եղել նախկինում, եւ այժմ էլ չեն լինի՝ երբ որ Ամենագութը ողորմելով մեզ կը խնամի:
Անյագութիւն, որովայնամոլութիւն ու ագահութիւն այժմ էլ չկան՝ երկրայինն ու նիւթականը արհամարհողների եւ պարկեշտ սուրբերի մօտ:
Անժոյժ239239. Ո՛չ ժուժկալ: աղտոտութիւններ չեն եղել՝ մինչ մաքրութիւնը չի վերացել: Իսկ երբ որ ծագել են Աստուածային սուրբ շնորհների սրբութիւնները՝ լուծուել է240240. Վերացել է: ախտի գարշութիւնը:
Սկզբից եւ եթ՝ չեն եղել մեղքերը բոլոր, չեն եղել երեւելի կամ աներեւոյթ չխնայող չարութիւնները՝ իրենց գործակից սատանայի հետ միասին: Դրանք յե՛տոյ են ներխուժել մեր մէջ հակառակորդի միջոցով241241. Նաեւ՝ Աստուածայինի դէմ մեր հակառակուելուն պատճառով: ՝ որ մեզ դրանցո՛վ է տապալել:
Եւ այժմ դրանք վերացուել են այն պահից՝ երբ Կենարար Գառը որպէս պատարագ242242. Ընծայ: է նուիրուել խաչի վրայ, ու քաւել է արարածների մեղքերը՝ եւ նրանց հաշտեցրել է Հօր հետ:
Եւ Իր Սուրբ Աւազանով243243. Քրիստոսն իր մարմին-աւազանով վերածնուելով: վերստին ծննդեամբն ու փրկական խորհուրդով՝ Նա կենսապէս ամրագործել է հաւատացեալներին Սուրբ Երրորդութեան մէջ:
Նա կործանել է ամբարիշտներին, հպարտներին եւ ամբարտաւաններին՝ եւ առհաւատչեայ յուսով246246. Իմացականութեամբ: բարձրացրել է խոնարհներին: Եւ լուծարել է նրանց եկամուտ մեղքերը, նաեւ լուծարել է նրան՝ով մեղքերով է իշխել, այսինքն սատանային՝ որպէսզի ազատագրէր նրանից գերուածներին ու նրա կամքը կատարողներին, Իր երեւելի շնորհներով ու մարդասիրութեամբ:
Նրանք՝ որոնց բազմութեամբ են երեւացել ներդրուած օրէնքները, սկզբից եւեթ եղել են կենսաբեր գալստեան վկաներ: Նրանք նորոգուելու են՝ սկսած արդար Աբելից, որ արդար անունն է ստացել իր արդար ու անարատ վարքերի համար:
Ինչպէս եւ Ենովսն է նորոգուելու՝ յոյսով լինելուն համար. եւ Ենովքը՝ որովհետեւ փոխադրուել է Աստուծոյ հաճութեանն. եւ Նօյը՝ իր կատարեալ արդարութեան համար. եւ Աբրահամը՝ հաւատաւոր լինելուն համար. եւ Իսահակը՝ Աստուծոյ Որդու մասին աւետելուն համար. եւ Իսրայէլը՝ առաքինութեան մարտը կերպարանաւորելուն համար. եւ Յովսէփը՝ իր պարկեշտութեան համար. եւ Մովսէսը՝ իր օրէնսդրութեան համար. եւ Դաւիթը՝ ուղիղ եւ հեզ թագաւորելուն համար:
Նաեւ բոլոր սուրբ մարգարէներն ու Մակաբայեցիները, եւ հնոց նետուած երեք մանուկները, մինչեւ Յովհաննէս՝ որ ճրագն էր Արդարութեան Արեգակի247247. Քրիստոսի: , Քրիստոսի՝ որ բոլոր աշխարհ եկող մարդկանց լուսաւորել է յոյս-իմացականութեամբ, Աստուածգիտութեամբ, իմաստութեամբ եւ արդարութեամբ:
Փրկիչի՝ որ աշխարհ է եկել փրկելու մեղաւորներին, եւ լուսաւորել է հաւատացեալների սրտերը՝ մեզ արարողի բարերար կամքով, որպէսզի պտղաբեր լինենք ըստ արդարութեան օրէնքներին եւ իրաւունքներին՝ եւ ըստ Տէրութեան Ամենակալի հաճութեան:
Որպէսզի արքայութեան հասնելու յոյս-իմացականութեամբ՝ ընթանանք անարատ վարքերով դէպի իմաստութեան բարձրագոյն կէտի կոչումը, եւ լինենք կատարեալ՝ ինչպէս մեր երկնաւոր Հայրն է241241. Նաեւ՝ Աստուածայինի դէմ մեր հակառակուելուն պատճառով: :
Աստուած Իր բարերարութեան խնամքներով է լցնում բոլոր արարածներին՝ եւ բոլորի մտքերը յորդորում է գործակցելու Իր բարերար կամքին:
Նա երկնքից երկիր է հաղորդում՝ թէ մեղաւորների բարերարութիւնը նրանց դարձն է ապաշխարութեան, յանցանքները խոստովանելով եւ գործածների համար զղջալով՝ որպէսզի ապաշխարութեան արժանի պտուղներ քաղեն: Դա ուրախացնում է հրեշտակների զօրքերին՝ ինչպէս ասում է Տիրոջ խօսքը242242. Ընծայ: , թէ երբ նոյնիսկ մի՛ մեղաւոր է դիմում ապաշխարութեան՝ երկնքում ուրախութիւն է լինում հրեշտակների մօտ:
Ի՞նչ կարող ենք ասել արդարների հասցէին՝ Առաքեալների, մարգարէների, մարտիրոսների, վարդապետների, կուսակեաց ճգնաւորների, եւ պարկեշտ ամուսնացեալների հասցէին՝ որոնք չեն ունենում աղտոտող ցասում, վնասակար ոգի, ամբարտաւանութիւն, բարկութիւն, ատելութիւն, նախանձ եւ որովայնամոլութիւն՝ երբ ջանադրութեամբ մշակւում են բարեպաշտութեան մէջ, ու արմատախիլ են անում իրենց չար սովորութիւնները՝ մեզ սիրող Քրիստոսի սուրբ սիրոյ յորդորանքով:
Քանզի սատանայութիւն չի եղել՝ մինչ չի եղել Բարուն հակառակուող չարը:
Որովհետեւ արարչութիւնից վեց օր ետք՝ երբ դեռեւս գոյութիւն չի ունեցել ամբարշտութեան գաղափարը, վկայութիւն կայ Տիրոջ կողմից, թէ այն բոլորը ինչ Աստուած արարել է՝ յոյժ բարի են եղել 248248. Ծն․ Ա 31։. որովհետեւ եթէ լինէր բնութեամբ չարը՝ ամենակալն Աստուած չէր վկայելու բոլորի բարի լինելը:
Աւետարանում Տէրն աշակերտներին ասում է 249249. Յովհ․ Զ 71։. «Տասներկուսիդ էլ Ես չընտրեցի՞. բայց ահա ձեզանից մէկը սատանայ է»:
Արդարեւ նախօրոք նրան չի զրպարտել Արդար Դատաւորը՝ մինչեւ որ չարը երեւութացել է նրա չար կամքից շարժուելով, ու նրան հասցրել չարութեան:
Հետեւաբար նա սատանայ անունն առնելով՝ անջատուել է սուրբ պաշտամունքից, հեռացել է կենդանարար սիրուց, եւ անյոյս մնալով՝ ինքն իրեն գցել է մահուան գիրկը, այնպէս՝ ինչպէս դեւերը խոզերի կերպարանքն առնելով գցուել են ծովակի մէջ, ասելով 250250. Մատթ․ Ը 29։. «Ի՞նչ կայ Քո եւ մեր միջեւ Աստուծոյ Որդի, Աստուծոյ սուրբ, ինչո՞ւ ես ժամանակից առաջ եկել մեզ կորստեան մատնելու»:
Նրա՛նք էլ են իմացել իրենց եւ մեր դատաստանի ժամանակը՝ նաեւ հատուցումը անօրէնների, անհնազանդների, անսուրբների եւ պիղծերի՝ ըստ արժանիքների:
Քանզի սատանայ չի՛ եղել՝ մինչ չի՛ եղել ամբարշտեալը. եւ այժմ նա անզօր է՝ ըստ Տիրոջ խօսքին251251. Յովհ․ ԺԲ 31։, թէ «Այս աշխարհի իշխանը դատապարտուած է՝ եւ արտաքսուելու է»:
Քանզի խաւար չի եղել՝ եւ այժմ էլ չկայ, որովհետեւ դա տարրերի ստուերն է միայն՝ եւ ո՛չ թէ մի բնոյթ: Որովհետեւ ածուխը առաւել սեւ է՝ քան ստուերը, եւ որեւէ սեւ իր էլ այդպէս է: Եւ արեգակն ու միւս լուսատուները իրենց ծագման պահին նոյնպէս ունեն սեւութիւններ: Բայց ստուերը որ խաւարն է՝ լուսաւորուելով լուծւում է, եւ չի կարող դիմադրել լոյսին:
Եւ մահ չի եղել՝ մինչ չենք մասնատուել252252. «Պարտե լեալ»=անգլ. «part», «particle» լինել: մեղքերով. եւ այժմ էլ չկայ՝ Կեանքի յայտնութեամբն ու Նրա յարութեամբ մեռեալների միջից: Եւ իմաստութեան լոյսի ծագելով ու կենաց իմաստութեան յայտնուելով՝ երկուսն էլ հրաժեշտ են տուել, թէ՛ մահը՝ եւ թէ՛ խաւարը:
Իրերի եւ օրէնքների այս բոլոր յօրինուածքները՝ Տիրոջ իմաստութիւնից են:
Այդ պատճառով էլ քաջերն ու պիտանիները պսակաւո՛ր են երեւում՝ ըստ իրենց առաքինութեան լաւ որակին, եւ թագադրուա՛ծ են մտնելու լոյսի հանգստարան՝ յաւիտենական կեանքի:
Իսկ վատերը, ծոյլերն ու Աստուծոյ պատուիրանն արհամարհողները ընկալելու են պատուհասների պատիժները գեհենի անշէջ հուրում՝ ինչը պատրաստուել է նրանց համար:
Քանզի անանց է Արդար Դատաւորի իրաւունքը:
Երկու կողմերին էլ՝ թէ՛ լաւերին եւ թէ՛ վատթարներին Նա դնում է ճշմարտութեան առաջ, ու փառաւորեալներին յոյս-իմացականութիւն է տալիս, իսկ թշուառներին՝ ակնկալուած տանջանքները:
Նա երկու ձեւով է խրատում. բարութեամբ է յորդորում՝ եւ Իր ահով կոծն է ցոյց տալիս, որպէսզի ոչ ոք չզրկուի խոստացեալ յաւիտենականից:
Նա երկու կողմերին էլ Իր սիրով է խնամում:
Քաջերին խնամում է՝ որպէսզի չերկմտեն կենաց յոյս-իմացականութեան նկատմամբ:
Վատերին էլ է խնամում, որ ահով՝ Տիրոջ մօտենան ապաշխարելու, եւ մնան անկարօտ Քրիստոսի շնորհների լիութեան, եւ պարծանքով վայելեն Նրա փառերը:
Որ Տիրոջ շնորհները տեսանելի լինեն Նրան սիրողների վրայ՝ որոնք ահով ու սիրով են ծառայում Նրան253253. Իմացականութեամբ եւ սիրով: : Որպէսզի նրանք ընկալուեն Տիրոջ կողմից՝ եւ մեծարեալների ու փառաւորեալների հետ արժանանան որդեգրութեան, ու բոլոր սուրբերի հետ վայելեն Քրիստոսի անսպառ բարիքներից:
Որովհետեւ Ամենակալ254254. Ամենապարփակ: Ամենասուրբ Երրորդութեան բարերարութիւնը խնամում է արարածներին Իր ամենագիւտ սիրով, ամենաշահ երախտիքներով ու անփոփոխ ճշմարտութեամբ: Նա մեր երեւելի ու աներեւոյթ լուսապսակներնԾ-2121. Մարդու երեւելի լուսապսակը մաշկն է, իսկ աներեւոյթ լուսապսակը լուսեղէն էներգետիկ դաշտն է: է ուղղում՝ եւ չի՛ թողնում որ քայքայուենք, որպէսզի մեզ մատակարարի մշտնջենաւոր բարին:
Քանզի Ինքն անեղծ է եւ անապական:
Նա չի՛ փոփոխւում՝ բայց ուրիշներին է փոխում դէպի լաւը.
Նա Կենդանութիւն է տալիս ստեղծուածներին՝ զարմամալի յօրինուածքներով.
Նա չգոյացածներին վերածում է երեւելի գոյութեան.
Նա անարգներին պատուական է դարձնում իւրովի արժանիքներով՝ որ իրենց գործերում լաւ երեւան.
Նա անյարմարը յարմար է դարձնում եւ բարիքների պիտանի՝ տեսակ-տեսակ յօրինուածքներով.
Նա երկմտութեամբ վրիպեալներին՝ Իրեն հաւատարիմ է դարձնում.
Նա ստուգման է ենթարկում չարի մեքենայութիւններն հանդիսացող սուտն ու երդմնահարութիւնը:
Նա խրատական Սուրբ Խօսքերի մատեան է կազմել բարու մասին հաղորդելով՝ որ լուսաւորի իւրաքանչիւր անձին կենդանարար հնարագիտութեամբ եւ կատարեալ իմաստութիւններով.
Որպէսզի մարդու խոստովանութեամբ՝ նրա մէջից խլի չար կամքից, չար խորհուրդներից ու գործերից քաղուած եկամուտներըԾ-2222. Չար կամքից ու խորհուրդներից մեր մէջ կուտակուած կեղտերը, աղի կուտակումները՝ որոնք ո՛չ միայն սննդնի մնացորդներ են: .
Որպէսզի ծուլութիւնից ու արհամարհանքից խոպանացած միտքը ուղղի եւ մղի բարի գործերի՝ նաեւ զգուշացնի եւ զգաստացնի նրան.
Որպէսզի նրա կամակոր միտքն ու մարմինը հնազանդեցնի հոգեւոր կարգերին՝ ու նրան սիրել տայ կրօնը.
Որպէսզի ահով ու սիրով՝ նրանից խլի ու վերացնի չար սովորութիւնները.
Որպէսզի անձի բոլոր շարժումները բերի Աստուածային ներդաշնակութեան, եւ ի շահ եղբայրների ՝որպէսզի սրանք էլ մեծ ճիգերով ու վաստակով մշակեն նրան առաքինութիւններով.
Որպէսզի նա մտերիմ վերաբերմունք ցուցաբերի կանխահաս անձերին եւ ուշ հասունացողներին՝ եւ բարի պտուղը երեւայ:
Ինչպէս որ լոյսը խաւարի չի փոխւում, այլ լուսաւորում է խաւարին՝ նոյնպէս որ կեա՛նքը մահուան չփոխակերպուի, այլեւ մահացողները վերապրենԾ-2323. Մեղաւորը վերածնուի Տիրոջ իմաստութեամբ: ու գործեն Տիրոջ իմաստութեամբ:
Այսպէս պէտք է լքել անարգը ու մեծարել լաւը՝ Ամենակալի շնորհներով:
Կենաց Բանն ունենալով իրենց մէջ, ու աշխարհի երեսին որպէս լուսաւորներ երեւալով՝ կը կարողանան առաջնորդել բազմութիւններին:
Պէտք է անբիծ կեանքով ու բարեպաշտութեամբ անցկացնեն այս ժամանակը եւս՝ ըստ արդարութեան կարգերին:
Պէտք է անարատ, սուրբ եւ ճշմարիտ վարք ունենան՝ գործակցելով Արարչի բարերար կամքին:
Պէտք է մտերիմ ու քաջասիրտ հաւատքով հալածեն անարժան իրերը՝ եւ արժանաւորներից օգտակար շահեր ժողովեն: Այդպիսով պէտք է քաջութեան ու պարծանքի յիշատակ թողնեն երկրի վրայ՝ եւ յաւիտենականը ամբարեն երկնքում, ուր փառք ու անսպառ բարիքներ կան պատրաստուած՝ դրանք յուսացողների համար:
Ովքեր արհամարհում են այստեղի զօրութիւնները իրենց կենդանարար սիրով ու աննկարագրելի երանութիւններով՝ որոնք Տիրոջ յոյս-իմացականութիւնից են, վայելուչ ազատութեամբ են թագաւորում այստեղ փառաւորելու համար Բարձրեալին՝ եւ յաղթում են թշնամուն:
Ովքեր իրենց հաւատքով այստեղ պարտութեան են մատնում հանապազորդ թշնամուն՝ այնտեղ բարձրանալով բերկրալու են զուարճանալով անանց ուրախութիւններով եւ անճառ բարիքներով, որոնք Հօր, Որդու եւ Սուրբ Հոգու մօտ են, որտեղից մերժուած են բոլոր տրտմականները, եւ որտեղից բղխում են տեսակ-տեսակ բարիքներ՝ որոնք կան ու կը մնան անվախճան կեանքում, որպէսզի վայելք պատճառեն Աստուծոյ բոլոր սրբերին՝ ըստ իւրաքանչիւրի սուրբ սիրոյ ձեռքբերումներին, երբ հրաւէրի կոչն հնչի հարսանեկան ուրախութեան համար:
Ովքեր իրենց անձը պատրաստել են ըստ երկնաւոր Հօր կամքի՝ կը պսակադրուեն լուսաւոր պսակներով, որպէսզի անվախճան խնդութիւնների ժամանակ Աստուծոյ փառքը գովեն:
Այստեղ առնելով առհաւատչեայ կեանքի յոյս-իմացականութիւնը՝ այնտեղ դասուելու են երախտաւորների շարքում, որ ժառանգեն երկնքի արքայութիւնը:
Այստեղ ազատուելով անարգանքների ամօթից՝ այնտեղ էլ ազատուած են լինելու Արդար Դատաստանի սպառնալիքների վիշտերից, պատուհասների տոյժերից եւ դառն տանջանքների տուգանքներից:
Եւ գովուելով արդար անունով՝ մեծարւում են սուրբ եւ ճշմարիտ պարգեւներով, յարգանքերով ու պատուով, եւ փառաւորւում են պարծանքներով: Եւ այդպէս, զերծ են մնում գեհենի սպառնալիքներից ու տանջանքներից՝ որովհետեւ հաւատացել են Տիրոջ խօսքին, որ վերաբերւում է ամբարիշտներին ու մեղաւորներին. «Անիծեալնե՛ր, գնացէ՛ք յաւիտենական անշէջ հուրին՝ որ պատրաստուել է սատանայի եւ նրա արբանեակների համար, ուր ձեր աչքերը լաց են լինելու՝ եւ ատամներն էլ կրճելու են»255255. Մատթ․ ԻԵ 41։:
Իսկ հաւատարիմներին ասել է 256256. Մատթ․ ԻԵ 23։. «Իմ Հօրից օրհնեալներ՝ եկէ՛ք Իմ արքայութիւնից ներս. քանի որ ձեզ տրուած քչին հաւատարիմ եղաք՝ Ես ձեզ շատերից բարձր դասեցի. ուստի մտէ՛ք Տիրոջ ուրախութեան լուսապսակից ներս»՝ սուրբ հրեշտակների հետ մշտնջենաւոր կեանքի, Փառերի Թագաւորի մօտ՝ որն ասել է 257257. Յովհ․ ԺԲ 23։. «Ուր որ Ես եմ՝ այնտեղ էլ Իմ պաշտօնեան պիտի լինի», Նրա մօտ՝ որ կենդանի ուրախութեամբ է ուրախացնելու Իր սիրելիներին, ըստ իւրաքանչիւրի վաստակին:
Քանզի իրենց ճիգերով մեծացել են Տիրոջ իմաստութեամբ՝ որպէս Նրա անքննելի եւ ամենագիւտ սիրոյ ժառանգներ, որպէս Անմահի, Անհամեմատելիի եւ աննման ու անկշիռ Լոյսի ժառանգներ:
Որովհետեւ իրենց ճիգերով սթափուել են երկրային իրերից եւ մարմնաւոր զբօսանքներից, եւ զգուշութեամբ ու զգաստութեամբ՝ կարողացել են ամենագիւտ հնարներ մտածել ու գտնել երկրի վրայ:
Ցերեկ ու գիշեր անկաշկանդ խորհրդածութիւններով՝ կարողացել են մղուել դէպի Տիրոջ զարմանալի լուսաւոր գեղեցկութիւնը: Ջերմեռանդ սիրով եւ խոստացուած որդեգրութեան յիշատակներով՝ կարողացել են անձկութեամբ փափաքել Տիրոջ բարիքները:
Նաեւ կարողացել են իրենց անձին ենթարկել մարմնական ցանկութիւնների ձգտումները՝ հիւթ առնելով Տիրոջ սուրբ օգնականութիւնից. անարատ ապրելով եւ հեռու մնալով բոլոր մարմնաւոր ծփանքներից, եւ վարագոյրի ետեւում սուրբ եւ անարատ պահպանելով հոգեւոր օրէնքները՝ ամրացել են ու զգուշացել Տիրոջ կամքով:
Եւ բարձր կոչման համար սուրբ զգաստութեամբ զարթնած լինելով՝ կարողացել են անարգելօրէն սուրբ շարժումներով առնել Տիրոջ սիրոյ գրաւականն ու մխիթարութիւնը, ապա եւ Նրա սիրոյ բորբոքմամբ՝ յորդել են կենդանարար Բանի ու գործի անուշակ կեանքով:
Անճառների258258. Սուրբերի։ յիշատակներով սուրբ խորհրդին հաղորդուելով՝ կարողացել են նայել խոստացուած աւետիսների գեղեցկութեան:
Ինչպէս որ մեղուները գիտեն թէ ծաղիկներից ո՞րն է կարեւորը՝ որպէսզի այն բերեն մեղուանոց ու պատրաստեն բոլոր դաժան ու դառն ճաշակները259259. Քիմքերը։ անուշացնող քաղցրութիւն՝ այդպէս էլ կենարար խրատներով ժրացեալները դրանցից օգտակարը վերցնելով, իմաստութեամբ առաջնորդուել են ամեն տեսակ բարեգործութիւնների՝ որպէս հաւատքին ու ճշմարիտ սուրբ վարքերին անցնելու պատրաստութիւն:
Տիրոջ քաղցր յոյս-իմացականութեամբ ընթանալով անմոլոր ճանապարհով՝ որ տանում է յաւիտենական կեանքի, նրանք հասնում են կենաց օթեւանին՝ փրկութեան դռան:
Մեծ ցանկութեամբ ու սաստիկ ծարաւով ճաշակելով Բարերարի անուշ ակի քաղցրութեան խնամքներից՝ նրանք միշտ մտաւոր իմաստութեամբ են վայելում անճառելիները Քրիստոսի, ու սուրբ խանդաղատանքով մերձենում են նորոգութեան:
Ընկալելով առհաւատչեայ կեանքը եւ լինելով այդ ընթացքի մէջ՝ նրանք անկարօտ են մնում անսպառ երանութիւններից: Միշտ լինելով անճառելիների եւ Անսահմանի հետ անձանձրոյթ զուարթութեամբ՝ հեռու են մնում աշխարհիկ զբօսանքներից, որոնք միտքը շարժում են դէպի մոլութիւններ, եւ մարմինը դէպի ցանկութեան հարուածներ՝ որոնք արժանի են ամօթանքի, անարգանքների եւ պատիժների:
Այլեւ ուշադիր լինելով երկրին ու երկրայիններին՝ նրանք խորհում են երկնայինների մասին, պատրաստելով Աստծուն հաճելիները:
Պէտք է մեր միտքը բաց պահենք առ այն՝ որ աւելի վերեւում է քան վերիններն են ու ներքինները, որ պատճառն է կեանքի եւ փրկութեան, որ մեզ գործակից է դարձրել Իր բարերար կամքին՝ որպէսզի գտնենք կորածներին, պահպանենք լաւերին՝ եւ առաջնորդենք դէպի բարիները. հեռաւորներին մերձաւոր դարձնենք, օտարներին խնամելով ընտանի դարձնենք, եւ մարդասիրութեամբ հովուենք բոլորին՝ փրկելու եւ կեանքի առաջնորդելու համար թէ՛ հեռաւորներին եւ թէ՛ մերձաւորներին:
Պէտք է պատրաստակամ լինենք սպասաւորելու եղբայրներին՝ նրանց ձեռնարկած բոլոր բարի գործերում:
Պէտք է ազատուենք չարից եկող ցանկութիւններից՝ եւ բոլոր վնասակար խարդախութիւններից:
Պէտք է ամբողջովին սուրբ սրտով, անբիծ վարքով եւ ուղիղ հաւատքով ընդառաջ գնանք Տիրոջ իմաստութեան՝ եւ միշտ հաստատուն մնանք Նրա ծառայութեան մէջ:
Եւ պէտք է Նրա քարոզածներով լուսաւորենք մեր բոլոր զգայարանները՝ ինչպէս երկիրն է լուսաւորւում արեգակի ճառագայթներով:
Եւ Նրա սիրոյ յիշատակներով փրկուելով՝ պէտք է ամրանանք Նրա խնամակալ սիրով:
Եւ սուրբերը պէտք է կցորդ լինեն Նրա ուսմունքին՝ լաւերին դէպի երկնայինը յորդորելով, միշտ օգնական ունենալով Բարերարի շնորհները:
Եւ ամեն ինչից գոհանալով՝ պէտք է միշտ օրհնենք Ամենակալին, բարիքներ տուող Աստծուն: Եւ փառք տանք Նրան՝ որ մեզ արժանացրել է գործակից լինելու Իր բարերար կամքին:
Նեղութեան մէջ թէ անդորրի՝ պէտք է մտերմութիւն ցուցաբերենք մեր Տիրոջ, եւ Նա մեզ կը պարգեւի Իր չնուազող շնորհները:
Քանզի Աստուած կամենում է բոլորի ապրելը՝ որ ժառանգաւոր լինեն անանց փառերին, եւ այն մեծութեան՝ որ մեր Տէր Քրիստոս Յիսուսինն է:
Եւ մենք՝ որ Նրանով փրկութիւն ենք գտել, իւրաքանչիւրս ի՛ր վաստակներով ու առաքինութեամբ սրբուելով չար ցանկութիւններից՝ նաեւ առիթ պէտք է հանդիսանանք շատերի փրկութեան:
Եւ ճշմարտուած վարքեր ունենալով՝ մենք երկրից կը փոխադրուենք երկնաւոր հանգստի անուշակ արքայութիւն, միշտ լինելու Քրիստոսի հետ, ու վայելելու Նրա երանելի բարութիւնները:
Ինչպէս որ մարդու հասակը կանգուն է մնում իր անդամներով՝ այդպէս էլ հաւատքը կանգուն է մնում նրա բարի գործերով: Եւ հաւատքով ստուգւում է նրա յոյս-իմացականութիւնը, իսկ յոյսի միջոցով էլ՝ գործունէութիւնըԾ-2424. «Յոյսը» անձի մտքի լուսապսակն է, իմացականութիւնը՝որն ստոյգ, այսինքն առողջ ու ճշգրիտ է դառնում. իսկ «հանդիսութիւն»-ը նրա կատարած գործն է, գործունէութիւնն է: :
Եւ այդպէս յորդորուելով Աստուածային սիրով, ստանալով Սուրբ Հոգու շնորհները, եւ լինելով վերագոյնների հետ՝ մարդը դառնում է անմահ երկնայինների կեանքին ժառանգակից, որ սուրբերի բնակարանում կենարար սիրով ծաղկի գեղեցկագոյն փառերով՝ եւ անճառելիների ու մշտնջենաւորների շարքում միշտ փառաւորի յաւիտենական Ամենասուրբ Երրորդութիւնը առյաւէտ. ամէն: